Menno du Gardijn

Takken met fijne, gekleurde bladblaadjes die uit de haast zinderende lucht naar voren komen. Een herkenbaar tafereel, maar met een vervreemdend randje.

Door het gebruik van olieverf, kunststof en transparante lakken krijgen de schilderijen van Menno du Gardijn (1970) een haast driedimensionale uitstraling. Herkenbare beelden en fragmenten isoleert en vergroot hij. In combinatie met het contrast tussen olieverf en de glanzende kunststoflaag creëert Menno een eigenzinnige wereld, waarbij vorm en inhoud gelijkwaardig zijn.

Ook zijn gestileerde sculpturen vloeien hieruit voort, waarbij Menno met zowel natuurlijke, aardse materialen, zoals klei, werkt als met killere kunststoffen zoals epoxyhars.

Laat je niet misleiden door de veelal herkenbare taferelen, maar laat de vormen, kleuren en materialen je overrompelen.